วันแรกของการเป็น "แฟนทหาร"

วันแรกของการเป็น " แ ฟ น ท ห า ร "

คืนนั้นเป็นคืนสุดท้าย " ที่เราจะได้นอนด้วยกัน "
คืนสุดท้าย . . " ที่เราจะได้ กอด กัน "
คืนสุดท้าย . . " บนเตียงนุ่มๆ "
และ คืนสุดท้าย . . " กับเสียงของคนนอนกรนข้างๆ เรา "

มันเป็นอะไรที่เรานอนไม่หลับเลยนะ
เพราะกลัวว่าเวลามันจะเดินเร็วเกินไป กลัวว่าตื่นมาจะไม่เจอเค้าแล้ว
สุดท้ายคืนนั้น เราก็ขอให้เค้าไม่นอนได้มั้ย ?
พยายามที่จะใช้เวลาอยู่กับเค้าให้นานมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
แต่แล้ว เวลาก็ผ่านไปเร็วจริงๆ

เช้าวันนั้น เค้าต้องเดินทางเข้า กรม วันแรก
เราทำได้เพียงแค่กอดทั้งน้ำตา
มองดูเค้าเดินออกจากบ้านไปอย่างช้าๆ จนสุดสายตา

เค้าบอกกับเราว่า " ไปแค่แพ้บเดียว เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว "
ซึ่งมันไม่จริงเลย . . เค้าโกหกเรา

เวลาแต่ละนาที มันผ่านไปช้าจริงๆ ตั้งแต่เค้าเดินจากไป

หลังจากวินาทีนั้นไป เราจะติดต่อกันไม่ได้อีกแล้ว
ไม่ได้ยินแม้แต่เสียง
มีแต่ความหวัง และการรอคอย

ใครหลายๆ คนบอกว่า เป็นแฟนทหาร ต้องเข้มแข็ง

แต่ทำไม . . ตอนนี้เรา อ่อนแอ เหลือเกิน

วันทั้งวัน มีแต่คำว่า คิดถึง ลอยอยู่เต็มหัว
เราพยายามหาอะไรทำทุกวิธี เพื่อจะได้ไม่ฟุ๊งซ่าน

จนเวลาใกล้จะหมดไปอีกวัน
จนตะวันตกดิน
และ คืนแรก ของการอยู่คนเดียวก็มาถึง

มันทรมานนะ กับการนอนคนเดียว
เหมือนต้องเริ่มใหม่กับตัวเองอีกครั้ง
พยายามท่องเอาไว้เสมอ ว่าเค้าไปรับใช้ชาติ
และเดี๋ยวเค้าก็คงกลับมากอดเราเอง :)

เราเป็นคนต้องการให้เค้าไปเอง
พอตอนนี้เราจะมาเสียใจทำไม ?

น้ำตา ไหลเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวัน เราก็ไม่รู้
รู้แค่ว่า มันคิดถึงจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

แล้วเราก็หลับไปพร้อมกับ น้ำตา ในคืนแรก :(

 " คิ ด ถึ ง เ ท อ จั ง พ ล ท ห า ร "

เหงา oumyim 2017-05-06 20:39:02 315
COMMENT