จดหมายฉบับที่ #2

,,สวัสดีไดอารี่,,

ช่วงนี้คิดอะไรไม่ค่อยออกเลย

ใช้ชีวิตเรื่อยๆเปื่อยๆ

บางทีก็คิดนะ อยากให้โลกหยุดหมุน เวลาหยุดเดิน

เบื่ออ่ะ เบื่อคนที่คอยทำลายความหวังและความฝันของเรา

ยิ่งโตขึ้นคนที่ไว้ใจได้ก็น้อยลงจริงๆ

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ tatty teddy png

....

จะผิดมั้ยถ้าจะบอกว่า

รังเกียจชีวิตและสังคมของมหาลัยสุดๆ

สังคมที่โสมม มหาลัยยังขนาดนี้ สังคมทำงานก็ไม่ต่างกัน

ก็ไม่เข้าใจนะทำไมคนเราต้องเปลี่ยนไปจากตัวตนที่เคยบริสุทธิ์

สิ่งล่อลวงล่อตาล่อใจมันเยอะ

แต่คนที่เลือกคือตัวเราทั้งนั้น มีใครบังคับว่าถ้าไม่เลือกแบบนี้แล้วจะฆ่าเธอทิ้งซะเหรอ?

แล้วทำไมยังต้องโทษโชคชะตา

 

....

ไว้ใจใครไม่ได้อีกแล้ว

กลัว....

กล้วจริงๆนะ

 

ทั้งๆที่อยู่เฉยๆ

ก็สร้างเรื่องให้แล้วเอาไปบอกคนอื่นว่าเราแย่

แล้วทุกคนก็เชื่อคำพูดแย่ๆพวกนั้นของคนแบบนี้

คำว่าเพื่อนสนิทนี่เมื่อมันกลายร่างแล้ว

ยิ่งกว่าอสรพิษอีกเนอะ

 

ไว้ใจไม่ได้

จะไว้ใจคนง่ายๆอีกไม่ได้แล้ว

จะทุ่มเทให้กับคนพวกนี้อีกไม่ได้แล้ว

 

แย่ โคตรแย่

นี่แหละมั้งข้อด้อยของการเป็นคนไม่ชอบพูด ไม่ชอบแสดงออก

สุดท้ายก็ทำได้แค่ บ่นลงไดอารี่

และเขียนจดหมายให้กับปลายทางที่ไม่มีอยู่จริง

บ้าจริงๆ

 

ต่อจากนี้จะไปทางไหนดีเนี่ย?

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ tatty teddy png

เบื่อ Belleringss 2017-02-17 17:03:36 386
COMMENT