อีกความรู้สึกในวันพ่อ(ของคนไม่มีพ่อ)

อีกความรู้สึกในวันพ่อ(ของคนไม่มีพ่อ)

Diary / อีกความรู้สึกในวันพ่อ(ของคนไม่มีพ่อ)

สวัสดีวันพ่อ
F A T H E R 'S  D A Y

วันนี้เราก็มีเรื่องจะมาบ่นให้ฟังด้วยหล่ะ


เราไม่ได้อยู่กับพ่อ
คือจะพูดว่าไม่มีพ่อก็ไม่ใช่ใช่มะ 555 ไม่ได้ออกมาจากกระบอกไม้ไผ่นาจาาาา
แต่ก็นั่นแหละ พ่อกับแม่แยกกันอยู่ตั้งแต่เราเกิดมาละ
ด้วยเหตุผลหลายๆเรื่อง ซึ่งเราก็ไม่เคยถามหรอก คิดว่าเขาคงมีเหตุผลดีแล้ว



สำหรับเราการเติบโตมาโดยไม่มีพ่อไม่เคยเป็นปัญหา 
ที่บ้านเรามีตา ยาย พี่ ป้า น้า ช่วยๆกันดูแลเสมอ
แต่เหมือนมันจะเป็นปัญหาของเพื่อนบ้านในหมู่บ้านมากกว่า
!!!!!!

ใครโตมาแบบไม่มีพ่อบ้างคะ

เราว่าคงเคยเจอเพื่อนบ้านที่หวังดี๊ หวังดี คอยตอกย้ำเรื่องนี้เสมอ
ยิ่งในกรณีเราคือ พ่อเราเป็นคนมุสลิม 
เราก็จะโดนชาวบ้านบางคนเรียกเราว่า อีแขก อีบัง อยู่เสมอ
คือเราไม่ได้เหยียดศาสนานะ แต่ตอนนั้นเราเด็กมาก เด็กเกินจะเข้าใจว่าเขาเรียกเราแบบนั้นทำไม
ทำไมเขาต้องเรียกเราแบบนั้นนะ
ทำไมคนอื่นเขาไม่ได้เรียกแบบนั้นด้วยหล่ะ
?

แต่เราก็ไม่เคยจะหาคำตอบ เราได้แค่ทำหน้านิ่งๆปล่อยให้เขาเรียกต่อไป


และมันก็จะมีปัญหากับที่รร.อีก
เวลาถึงวันแม่ หรือ วันพ่อ
ทางรร.ก็มักจะเชิญพ่อแม่ของนร.มาทำกิจกรรม เอาพวงมาลัยมาไหว้ ให้พ่อลูกบอกรักกัน
ซึ่งเราก็ไม่มีพ่อไง
แต่ถ้าจะไม่มาร่วมกิจกรรมเลยเราก็รู้สึกแปลกแยก แตกต่างจากเด็กคนอื่นเกินไป
เลยต้องให้ลุงไปเป็นพ่อให้ทุกปี

พูดตรงๆเลยนะ ตอนเด็กๆวันพ่อสำหรับเราเป็นอะไรที่เราลำบากใจมาก
ไม่รู้จะทำอะไร รู้สึกแปลกแยก
ความรู้สึกสับสนไปหมด
...
ผู้ใหญ่เคยคิดไหมว่ามันทำร้ายความรู้สึกเด็กที่ขาดวุฒิภาวะแค่ไหน


เราเพิ่งมาเข้าใจก็วันนี้แหละที่เขามักพูดกันว่า
"บ้านที่ไม่มีพ่อแม่พร้อมหน้าพร้อมตา มักจะทำให้เด็กกลายเป็นเด็กมีปัญหา"
รู้ไหม มันไม่ใช่เพราะแม่ หรือพ่อที่เลี้ยงดูเขาเลี้ยงได้ไม่ดี

แต่เพราะคนรอบตัว เพราะสังคมนั่นแหละที่ทำร้ายตัวเด็กเอง 


ทุกคนย่อมมีปมลึกๆในใจ เพราะงั้นจำเป็นแค่ไหนที่ต้องคอยจี้ปมเขา
เพราะว่าเขาขาดไม่ใช่หรอ เขาจึงต้องการการเติมเต็ม
ไม่ใช่คอยแต่ย้ำว่าเขาไม่มีเหมือนเรา



เด็กคืออนาคตของชาติไม่ใช่หรอ
การช่วยกันดูแล และเข้าใจในตัวเขาเป็นหน้าที่ของเราทุกคนนะ
ขอพูดจากหัวใจของคนที่ไม่มีพ่อในวันพ่อ