[12-02-2018] #ว่างงาน # ความปวดเมื่อย...กับ...การนอน

วันจันทร์ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561

-----------

บันทึกย้อนหลัง(5) #ว่างงาน # ความปวดเมื่อย...กับ...การนอน

   เริ่มต้นวันใหม่...ด้วยความขี้เกียจ...เฮ่อ....

พอไม่นั่งหางานก็หาสาระอะไรให้กับชีวิตตัวเองไม่ได้เลยแฮะ....พยามเขียนไดอาร่ให้ตรงกับหัวข้อ

สุดท้ายก็ออกทะเล ไปกับการบ่นไร้สาระของตัวเองเสียส่วนใหญ่...เป็นคนหาแก่นสารอะไรให้กับชีวิตตัวเองไม่ได้จริงๆ

ตอนนี้กำลังคิดจะไปสมัครงานตามห้างแล้วล่ะ...

ที่มองไว้อีกอย่างก็คืองานที่เคยทำมา อย่าง เซเว่นฯ..

แต่คราวนี้มองไปทางร้านเฟรนไชน์ (แต่ในใจอยากกลับไปทำที่ร้านบริษัทมากๆ เลยค่ะ)

แต่ตอนนี้ร้านเฟรนไชน์นั้นเยอะมาก...เรื่องสวัสดิการก็ต้องแล้วแต่เจ้าของเฟรนไชน์

มองๆ ไปแล้ว มันดูไม่มั่นคงสักเท่าไหร่...และถ้าเกิดว่า..เขายกเลิกเฟรนไชน์ขึ้นมาก็วุ่นวายมาตกงานอีก

เลยอยากไปสมัครงานพวกโลตัส หรือไม่ก็บิ๊กซี อะไรอย่างนี้มากกว่า

----

เฮ่อ...เอาจริงๆ...เมมไม่รู้ว่าตัวเองจะไปทำอะไรดีแฮะ...

ใบปริญญาที่ได้มา ตอนนี้มันช่วยอะไรเมมไม่ได้เลยสิให้ตายเหอะ...

เรียนจบ นิติศาสตร์ มา เสียเที่ยวจริงๆ ...

ตอนนี้เลยเอาตำรามาปัดฝุ่นเพื่ออ่านใหม่หวังสอบใบอนุญาตว่าความอย่างจริงจัง

แล้วหางานพาร์ทไทม์ทำไป...

แต่พอมาคิดๆ ดู ตอนนี้เมมก็อายุไป 26 แล้ว....นับตามปี..

ย่างเข้า 27 ปี....ปวดใจเป็นบ้า...ทำไมตั้งหลักแะไรให้ตัวเองไม่ได้เลยนะ..

ความสามารถของตัวเอง ตอนนี้มีอะไรบ้างนะ...เฮ่อ....

คุณสมบัติ...

ประวัติการทำงานก็มีแต่ งานบริการ

ออกแนวเป็นเจ้าแม่งานพาร์ทไทม์ที่ไม่มีประวัติการทำงานเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างจริงจัง

โอ๊ย...จะทำอย่างไรดีนะ...

--------

ตอนเย็น...

ออกไปกินข้าวกับเพื่อน..เพราะหอพักอยู่ใกล้กัน...

กินข้าวเสร็จก็มานั่งจอหน้าจอโทรทัศน์ดูละครตอนค่ำกันไป...เมาท์มอยกันไป

เพื่อนก็เล่าเมาท์ว่า วันหยุด นอนจนเมื่อยขบไปหมด

ส่วนเมมก็เมื่อยขบเหมือนกัน...ขนาดไม่ได้ทำอะไรยังปวดเมื่อยตามตัวขนาดนี้

เฮ่อ...เพื่อนเมมเหมือนจะป่วยเลย...เมมก็เลยขอตัวกลับ

เพื่อให้เพื่อนพักผ่อน...ไม่รู้ว่า...พรุ่งนี้มันจะไปทำงานไหวหรือเปล่า...

ก็หวังว่าจะไม่เจ็บไข้ล่ะนะ

 

----

เมมซิส  เอรัญ

COMMENT