[01-01-2018] บันทึกย้อนหลัง(1) # สวัสดีปีใหม่!! เดือนมกราคม

วันจันทร์ที่ 1 มกราคม 2561

--------------------

บันทึกย้อนหลัง(1) # เรียบเรียงความคิด # วางเป้าหมายประจำปี(มั้งนะ...)

     สวัสดีปีใหม่ 2561 

เริ่มต้นปีใหม่กับใจเดิมๆ ... อยากบอกว่าไม่ได้อัพไดอารี่มานานมาก...

เพราะอะไรหลายๆ อย่าง ทำให้รู้สึกสับสนและวุ่นวายไปหมด...

      ไหนจะออกจากงาน...กลับสู่สภาวะว่างงานอีกครั้ง...ไม่สบายบ่อย...

จิตใจห่อเหี่ยว...ความรู้สึกติดลบ...จนไม่อยู่ในสภาวะอยากทำอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

     เรียกได้ว่า  'โคตร!!!! ขาดแรงบัลดาลใจในการใช้ชีวิต' 

-------

กลางเดือน ธันวาคม 2560

    เป็นช่วงใกล้เทศกาลล่ะนะ...แต่สิ่งที่เมมทำวนเวียนในชีวิตประจำวัน คือ

การทำงานประจำที่สุดแสนน่าเบื่อ กับการเจ็บป่วยออดๆ แอดๆ...และตั้งแต่ต้นเดือน ธันวาคม

เมมก็เป็นหวัดหนักๆ วนไปอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งครั้งนี้ (ด้วยความที่อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย)

เมมตัดสินใจอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง...นั่นก็คือ การออกจากงานอย่างกระทันหัน 

   หลังจากที่เป็นไข้นอนซมมา 2-3 วัน

     เมมไม่อยากเป็นตัวถ่วงองค์กร ก็เลยโทรไปลาออก...

และเมมก็โดนที่ทำงานตำหนิ...เมมด้วยความเจ็บไข้ได้ป่วย อารมณ์ก็ไม่ได้ดีนัก...

เมมก็เลยไม่ไปลาออกให้เป็นเรื่องเป็นราว...กลายเป็นขาดงานและไม่สนใจอะไร...ใครที่ทำงานติดต่อมา 

เมมก็ไม่สนใจแม้แต่จะรับสาย...(กลายเป็นว่า..ออกจากงานได้ไม่สวยหรูสักเท่าไหร่อ่ะนะ)

-------

     หลังจากหายเป็นหวัด เมมก็เริ่มต้นหางานใหม่...

แต่ติดเทศกาล ว่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่...แล้วก็เทศกาลปีใหม่...

มันเป็นช่วงวันหยุดยาว...เมมก็เลยไม่ได้...หางานใหม่...อย่างที่หวัง...อ่ะนะ...

-------------

เดือน มกราคม 2561

     ก็เป็นเดือน นรกสำหรับ เมม ล่ะน่ะ...นั่งเสิร์ชหางาน...แต่อะไรๆ ก็ไม่ได้เป็นดังหวัง

ตั้งเป้าหมายประจำปี หรือ?

มีความสุขกับปีใหม่หรือ? ....

    เอาจริงๆ หรือเปล่า...เมมรู้สึกว่า ธรรมดา มาก ไม่รู้สึก ยินดียินร้ายอะไร

ความรู้สึกของเมมมันเฉยชา เย็นชา อ่อนล้า และ หนาวเหน็บ

เมมพยายามผันตัวเองเข้าโบสถ์ หวังเปลี่ยนแปลงตนเอง โดยการหวังพึ่งพาพระเจ้า

เพื่อให้เมม มีความเปลี่ยนแปลงทางจิตใจ...แต่ความป่วยภายในใจของเมมมันหยั่งรากลึก...

พอมาว่างงานแบบนี้ยิ่งฟุ้งซ่าน...เมมไม่ชอบเข้าหาใคร...เมมนิสัยค่อนข้างสันโดษ

พอไปเข้าสังคม...ในคริสตจักร...เมมเป็นคนเย็นชา...

ถึงเมมจะพูดคุยสนุกสนาน...พยายามเปลี่ยนแปลงตนเองสักเท่าไหร่่่

แต่ด้วยความที่เมมไม่เข้าหาใครก่อน...ไม่ปรึกษาหารือ...ไม่พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง

เมมก็เลยยังคงจมปลักและไม่เปลี่ยนแปลง...

เมมคิดว่า...เมมสามารถสัมผัสความรักจากพระเจ้าได้นะ...

แต่เมมก็ยังมีข้อเสีย...ในการเข้าสังคม...

----

งาน...เมมก็ยังหาไม่ได้...ไม่รู้เพราะเมมพยามไม่มากพอ...หรืออะไรก็แล้วแต่...

(แต่เมมก็คิดว่าเมมพยายามไม่มากพอนั่นแหละ)

มันทำให้เมมทั้งเหงาและรู้สึกแย่...ถ้ามีงานให้ทำ...เมมก็คงไม่ฟุ้งซ่านขนาดนี้...ก็ว่าไปนั่น

มีงานทำ...นี่มันดีจริงๆ...

     เวลาไปพบปะสังสรรค์กับเพื่อน...แล้วเพื่อนบ่นว่า

"ฉันเบื่อและเหนื่อยกับงานที่ทำงานจัง...เกลียดนิสัยเพื่อนร่วมงาน"

นินทาเพื่อนที่ทำงานให้ฟัง

หรือ "ปีนี้ฉันจะได้โบนัสมั้ยนะ"

บลาๆๆๆ หลายๆ อย่าง....ที่เกี่ยวข้องกับการทำงาน

เปิดโซเชียล...เฟซบุ๊ค  ไลน์  อินสราแกรม...แล้วก็เห็นโพสน์นู่น  นี่  นั่น...

งานแต่งงาน....

เพื่อนซื้อบ้าน...

เพื่อนโพสน์รูป ครอบครัวอบอุ่น แสดงความรัก บลาาๆๆ

----

ความรู้สึกภายในจิตใจ...อิจฉา...ริษยา...ที่พวกเขามีความสุขกับการใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้จัง

ตัวเมมนั้น...กลับใช้ชีวิตไปวันๆ...เมมนี่ดาร์ก อย่างถึงที่สุดเลยแฮะ...

ไม่แปลกใจเลย...ที่เดี๋ยวนี้...คนสมัยใใหม่..คนสมัยใหม่...คิดสั้น..ฆ่าตัวตาย..

เพราะทนแรงกดดันบนโลกและสังคมไม่ไหว...

    ส่วนสำหรับเมมนั้น...ก็เบื่อโลกเต็มทน..เบื่อ...แต่ก็ยังตะเกียกตะกายที่จะใช้ชีวิตต่อไป

เอาจริงๆ ...  เมมก็ยังไม่ถึงกับขนาดทนโลกทนสังคมนี้ไม่ได้

    เอ...แต่ก็เคยคิดฆ่าตัวตายด้วยอารมณ์เพียงชั่ววูบเหมือนกันนะ....

ยังดีที่มีสติพอ..ไม่ได้ทำอะไรบ้าๆ ไปด้วยคำว่า 'อารมณ์ชั่วูบ' เหตุผลก็ง่ายๆ ..

รักชีวิต และ ก็ กลัวเจ็บ....

     ก็ไม่ได้สิ้นหวังอะไรไปซะทีเดียวอ่ะนะ...

--------

อะไรอีกล่ะ...คิดไม่ออกแฮะ...

สรุป...เดือนมกราคมที่ผ่านมา...ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมาก นอกจากการเวลาที่ผันผ่าน

อายุที่เพิ่มมากขึ้นทุกวัน

กับการใช้ชีวิตที่เรื่อยๆ เฉื่อยๆ เอื่อยๆ คงเดิม(มั้งนะ)

---

 

เมมซิส  เอรัญ

COMMENT