[04-11-2017] #อัพไดอารี่ # หัวข้ออะไรดีนะ...เรื่อยๆ เปื่อยๆ แล้วกัน

วันเสาร์ที่  4  พฤศจิกายน 2560

----------------

     ไม่ได้อัพไดอารี่มานานมาก...หลายเดือนเลยแหละ...

เหตุผล...ก็ไม่รู้เหมือนกันสินะ...บางทีก็อยากอัพ...แต่ก็ขี้เกียจเปิดโน๊ตบุ๊ค

หรือไม่เมมก็มัวแต่อ่านการ์ตูนแล้วก็เล่นเกมออนไลน์ล่ะมั้งนะ

      หลายๆ เดือนที่ผ่านมานี่ก็ไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนแปลงสักเท่าไหร่นัก...

ก็ใช้ชีวิตอย่างเดิม ซ้ำๆ วนเวียนไป...

ที่แย่หน่อย...ก็คือ...ป่วยค่อนข้างบ่อยมากทีเดียว

การงาน...ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง สิ่งที่เพิ่มเติมคือความเบื่อหน่าย

การเงิน...ชีวิตก็ค่อนข้างติดลบเหมือนเดิม รายได้ไม่พอกับรายจ่าย...หนี้สินท่วมหัว(จนเอาตัวแทบไม่รอดละ)

ความรัก...โสดอย่างไรก็โสดอยู่อย่างนั้นนั่นแหละ

----

       อืม..คีบอร์ด(ดั้งเดิม)ที่ซื้อมาใช้เพราะไม่ถนัดใช้คีบอร์ดโน๊ตบุ๊คมันพัง เลยไม่ค่อยอยากเปิดโน๊ตบุ๊คใช้สักเท่าไหร่

ล่าสุดเงินเดือนออกเพิ่งไปถอยอันใหม่มา(คีบอร์ดใหม่แกะกล่องที่เพิ่งใช้มาได้สัก วันสองวันนี้เอง)

แต่ดันเป็นช่วงที่ขี้เกียจเปิดคอม(ไปซะงั้น)  ติดเล่นโทรศัพท์ซะมากกว่า = = แหะๆ

----

     อืม...ช่วงนี้เริ่มกลับมาเขียนไดอารี่ใส่สมุดแล้วด้วย...แต่ก็ไม่ค่อยบ่อย...

ส่วนมากเมมใช้เวลาไปอย่างเรื่อยเปื่อยและเอื่อยเฉื่อยเสียมากว่า...เมมเป็นพวกไร้แก่นสาร

ไม่มีเป้าหมายชีวิตนี่นะ...

    ไม่รู้สิ...เมมรู้สึกเหนื่อยกับการใช้ชีวิต...ไม่อยากขวนขวายอะไรให้มากกว่านี้เสียแล้ว

-------

อยากมีความรัก...ถามว่ารักตัวเองให้เป็นก่อนดีมั้ยนะ...

อยากเป็นคนที่มีความกระตือรือร้น มีเป้าหมายชีวิตที่แน่นอน และ มีความหวังกับชีวิต

    ทุกวันนี้เมมมัวทำอะไรอยู่กันนะ...ความรัก ความหวัง  ความฝัน

อะไรก็ได้...ช่วยเข้ามากระตุ้นและเป็นแรงผลักดันให้กับชีวิตอันว่างเปล่าเวิ้งว้างนี้ที

     อยากมีประกายความหวังในจิตใจ...ทุกวันนี้เพียงแค่ใช้ชีวิตไปวันๆ

เอาชีวิตให้รอดจากจากสภาวะเศรษฐกิจอันแสนโหดร้าย...

ชีวิตไม่ได้ดี  ไม่ได้แย่

เพราะถ้าจะบอกว่าแย่...เมมก็ยังมีชีวิตที่ดีกว่าคนอื่นบางคน

ชีวิตดี...ก็พูดไม่ได้อีก...เพราะสภาพตอนนี้ก็ไม่ได้เรียกว่าดีได้เลย

      ไม่รู้สิ ....มันก็แค่ คนที่ยังสับสนในชีวิตของตัวเองนั่นล่ะมั้ง....

-----

 

Mamesit  A-run

 

COMMENT