คิดถึงคุณทหาร

          วันที่ปกติอยู่อีกหนึ่งวัน วันที่มีทั้งกลางวันเเละกลางคืนเท่าๆกัน12ชั่วโมง เเต่ทำไมถึงตอนกลางคืนทีไรกลับทำให้รู้สึกไม่เหมือนเดิมเหมือนที่ผ่านมา มันขาดอะไรไปสักอย่าง สิ่งเเวดล้อมรอบกาย บรรยากาศต่างๆ ท่านกลางผู้คนในตอนกลางคืน ดูเหมือนเดิมปกติในทุกวัน เเต่ความรู้สึกฉันตอนนี้มันเปลี่ยนไป วันนี้มันไม่เหมือนเมื่อวันก่อนเลย ใครบางคนที่เคยคุยด้วยทุกวันตอนนี้เขาไม่อยู่เเล้ว มันอาจเป็นความเคยชินที่เราเคยคุยกันบอกรักกันทุกคืน เเต่มันไม่ชินเลยในวันที่ไม่มีคนที่เราเคยคุยด้วย มันชวนให้คิดถึงวันก่อนๆที่เรายังเคยคุยกันอยู่ ฉันไม่รู้ว่าตรงนั้นเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอจะนอนหรือยัง จะฝึกหนักไหม เธอจะเหนื่อยกับการฝึกมากไหม ฉันไม่สามารถรู้เเละติดต่อเขาได้เลย ทำได้เพียงสิ่งๆเดียวเเค่ คิดถึง คงทำได้เพียงเเค่นี้ สำหรับฉันผู้เป็นคนรอเเล้ว ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้อีกเลย....

COMMENT