[17-03-2017] เหนื่อย # เรื่อยๆ เปื่อยๆ ไหลไปตามอารมณ์

วันศุกร์ที่  17  มีนาคม  2560

----------

     ในที่สุดก็เลิกงาน ในที่สุดก็ได้กินข้าวเย็น และในที่สุดก็ได้อัพไดอารี่เสียที

จริงๆ วันนี้เมมตั้งใจจะเขียนไดอารี่ยาวๆ แต่หลังเลิกงานมา ง่วงมาก

พอลงจากรถเมล์ตอนขากลับจากทำงานก็สามทุ่มกว่าล่ะ มาถึงห้องก็สามทุ่มครึ่ง

   ถึงเตียงเปิดโน๊ตบุคจะอัพไดอารี่มีวูบไปพักนึง สรุปคือ เหนื่อยอย่างจริงจัง

ทำงานลากยาว..ตั้งแต่ 9 โมง - สองทุ่ม (ถึงเหมือนจะไม่ได้ทำอะไรมาก แต่เหนื่อยจริงๆ)

----

วันนี้ก็สายอีกตามเคย (3 นาที) 

โดนผู้จัดการถามว่า "จะพักงานมั้ย...เผื่อจะพิจารณาตัวเองได้ว่าทำไม หรือว่าเราไม่เหมาะที่จะอยู่ตรงนี้"

เมมก็ตอบไปลอยๆว่า "หนูคิดว่าหนูไม่เหมาะที่จะอยู่"

เขาบอกว่า เขาก็ให้โอกาสพนักงานอยู่นะ...

   อืม..เมมก็นะ...ยังไงก็ได้แล้วอ่ะ  เตรียมใจไว้ตั้งแต่แรก...เพราะรู้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้

ยังไงก็ได้..แต่หางานใหม่อีกก็คงลำบากน่าดู คิดเเล้วก็เหนื่อย = = งานการนี่มันก็หายากนะ = =

-----

   นาทีนี้เมมพูดได้คำเดียวเลยว่า "เอาที่พี่สบายใจเลย" (นี่คือพูดในใจเท่านั้นนะ)

เพราะแต่แรกเมมก็ต้องการให้เค้าคัดออกอยู่แล้ว...เพราะเมมก็ไม่ได้ทำงานดีอะไร

ส่วนมากรู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างจะเป็นตัวถ่วงคนอื่นเพราะความเชื่องช้าของตัวเองอยู่แล้วด้วย

ทำงานมันก็เหนื่อยอยู่แล้ว ยังต้องมาถ่วงคนอื่นอีก เมมไม่ชอบ

   เอาจริงๆ  เมมจะลาออกเลยก็ได้...แต่เมมเลือกที่จะทำตัวแย่แทน

เพราะจะได้ไม่ต้องเด่นอะไรมาก...ไม่ต้องเลื่อนตำแหน่ง(เพราะคุณสมบัติไม่พอ)

ไม่ต้องปรับเงินเดือน(เพราะไปสาย) 

เมมก็ไม่อะไรมากมาย แค่ใช้ชีวิตให้รอดไปวันๆ = =

-----

   เฮ้อ...ชีวิตเราเอาไงดี = =

นอนละ...นี่ขนาดบอกว่าจะเขียนไม่ยาว...ยังพล่ามมาหลายบรรทัดอยู่ เหอๆๆ

----

Mamesit  A-run

 

COMMENT