ครั้งแรกที่ได้เจอ TaeTeeFanmeet

ต้องบอกก่อนเลยว่า เรานั้นเป็นติ่ง 555+ คำนี้ฟังกี่ทีก็ตลก เพิ่งรู้เหมือนกันว่าการตามใครสักคน บางทีระยะทาง หรือว่าความเหนื่อยล้า ก็ไม่อาจจะทำอะไรได้

วันที่ 5 สิงหาคม 2560 คือวันที่จัดงาน แฟนมีตขึ้น ของ พี่เต้ขา และก็ตี๋ จริงๆก็เอาไปบอกคนอื่นๆเขาก็หาว่าเราบ้าอ่ะนะ ดีนะที่เราน่ะทำงานแล้ว หาเงินเองได้ 

นี่ถ้ายังแบมือขอเงินพ่อแม่อยู่ มีหวังคงไม่ได้ไปหา แน่ๆเลย  ด้วยความที่บ้านไม่ได้อยู่ กทม.เรานี่เลยต้องตื่นแต่เช้า เพราะว่าเพื่อนๆจะไปแพตตินั่มพอดี เลยชวน

เราไปด้วย จริงๆแล้วเราก็ไม่อยากจะตื่นเช้าขนาดนั้น (ตี3.40) กูตื่น ห่วย แล้วต้องยิงยาวไปๆ หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็รถก็มารับที่ ตี4.ออกจากชล 04.30 ถึง แพทตินั่มก็ราวๆ 6 โมงเช้าพอดี (ช่างเป็นเช้าที่ฉันแทบอ้วก)  หลังจากเราเดินๆกันหาซื้อโน่นนี่ ฉันก็ได้ถุงผ้าเพื่อใส่ของฝากให้กับ พี่เต้ และตี๋ เป็นลายม้าโพนี่ น่ารักมากเลยทีเดียว โดยที่ฉันเลือก ถุงสีฟ้าเป็นของพี่เต้(เด็กผู้ชาย) และสีชมพู เป็นของน้องตี๋(เด็กผู้หญิง)  

หลังจากนั้นการเดินทางไปยังที่จัดงานก็เริ่มต้นขึ้น นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เดินทางไปโชว์ ดีซี มันไปยังไงหว่า ฉันค่อยเซิส การเดินทางจากเนต ก่อนหน้านี้ก็ได้สอบถามกับ กรุ๊ปไลน์

"เต้แฟม" อยู่นะ เขาบอกทางได้ดีมากเลย คนต่างจังหวัดอย่างเราก็เลยเข้าใจง่าย เราเดินทางโดย BTS และ MRT แต่ก็มีอย่างนึงนะที่ไม่ค่อยจะเข้าใจ คือ ทำไมเวลาเราไปถามเส้นทาง ไอ้คนที่ขายเหรียญแมร่งต้องพูดออกไมค์ด้วยวะ (กุอายห่าน) เขาก็รู้หมดว่าไม่ใช่คนแถวนี้ 

หลังจากนั้น ก่อค่อยๆเดินทางไปเรื่อยๆ ถ่ายรูปเก็บเรื่องราวไว้ ว่านี่มาหาแล้วนะ!! 

ไม่นานก็มาถึง  ผ่างงง!!  หน้าตึก จะเอาไงต่อดีว้า  ไม่รู้จักใครเลย เก้ๆกังๆอยู่นาน แต่ก็แอบเห็นแอดมินบ้าน นั่งจัดการกับกุหลาบขาวกองโต ที่หน้าสตารบัค นะ แต่เราเนี่ย

ไม่กล้าไปทัก มันแบบ จะเริ่มยังไงดี ไม่รู้จักใคร อยู่ในไลน์ก็ไม่ค่อยได้คุยเลย เห้อ สุดท้ายก็เดินไปห้องน้ำเพื่อทาแป้ง ทาปาก ให้มั่นใจ จะได้ไม่กลัว แต่แล้วก็ไม่กล้าเข้าไปหาอยู่ดี  (ยืนรอมันตรงนี้แล้วกัน) นี่ฉันยืนโดดเดียวหน้าสตารบัคเกือบชั่วโมง กว่างานจะเริ่ม T^T  ก็มีคุยๆกะคนอื่นๆบ้าง แต่ก็ไม่ได้อะไรมาก แล้วนี่ฉันจะได้นั่งตรงไหนนะ แล้วคนข้างๆจะเข้ากันได้ไหม อารมณ์แบบ เหมือนเด็กเข้าโรงเรียนวันแรกอารายแบบนั้นเลย ตื่นเต้น ลุ้น แล้วก็อยากเจอหน้า พี่เต้ กะตี๋มากในตอนนี้ ครั้งแรกเลยนะ ที่เราจะได้เจอกัน โดยเฉพาะตี๋ อยากเจอมาก ก็เพราะก่อนหน้านั้น ประมาณ 5 วัน นางเล่นลบรูปใน ทวีต แล้วก็หายไปเลย หายไปแบบไม่ทวีต ไม่กดไลค์อารายอย่างนี้ จริงๆแล้ว เราน่ะเป็นคนไม่เล่นทวีตเตอร์ แต่เล่นส่วนใหญ่ก็ตี๋เป็นหลัก ตี๋ชอบไลฟ์ (อย่างฮาๆ) พอตี๋หายไป นี่แทบจะโยนมือถือทิ้งเลย เหมือนมันขาดหายไป สิ่งที่เคยมีน่ะ (เอ..หรือว่านี่คือจิตวิทยาแบบที่นางเรียนมากัน)  นี่ตั้งใจว่า ถ้ามางานมีตแล้วนางยังเข้าป่าไม่กลับเรื่อน จะเลิกเล่นมันล่ะทวีตตง ทวีตเตอร์  แบบว่า พอรู้ตัวอีกที ก็มีแต่เรื่องตี๋ คิดถึงแต่ตี๋ หารูปแต่ตี๋ จนลืมไปว่า จริงๆแล้ว เราน่ะ เป็นเมียบ่าวของพี่เต้นะ 5555+

(แต่พี่เต้กล่าวไว้ว่า "เป็นเมียเต้แล้วก็เป็นเมียตี๋ด้วยนะครับ" 55555+) เลยคิดว่าการปันใจครั้งนี้มันคงไม่ผิดเท่าไหร่ ระหว่างรอก็อัพไอจีไปเรื่อยๆ เก็บไว้ดูว่า นี่เรามีแรงขนาดนัก!! มาตึ๋งนี่เพราะฮักขนาดดดด 

สักพัก แอดมินบ้านก็เริ่มเคลือนย้าย มีการไปถ่ายรูปรวมไรงี๊ แต่เราก็ยังคงได้แต่มองต่อไป ที่เท่าที่ดูคือ ทุกๆคนมาด้วยใจรักทั้งสองคนมากๆ เหมือนกับเรา 5555+

COMMENT